Batterijpakket Interne Weerstand | BatteryPackCalc

Hoe de interne-weerstandscalculator te gebruiken

Voer het aantal cellen in serie (S), in parallel (P) en de interne weerstand van één cel in milliohm in — gebruik de DC-waarde uit het datasheet of een meting met een IR-meter. Voeg daarna de belastingsstroom toe die de pack moet leveren en zijn nominale spanning. De weerstand accumuleert langs de serieschakeling en wordt verdeeld over de parallelle groepen, zodat de packweerstand S × R_cel ÷ P bedraagt: een langere string verhoogt hem, elke extra parallelle groep verlaagt hem.

Met de standaardopstelling 13S4P en cellen van 20 mΩ is de packweerstand 13 × 20 ÷ 4 = 65 mΩ. Bij 40 A door 65 mΩ ontstaat een val van 40 × 0,065 = 2,6 V, zodat een nominaal 48,1 V-pack onder die belasting slechts circa 45,5 V aan de klemmen vertoont. Het resultatenvenster toont alle vier afgeleide grootheden — packweerstand, spanningsval, spanning onder belasting en interne vermogensverlies — zodat je in één oogopslag ziet hoeveel van de nominale spanning overblijft bij een zware belasting.

Het interne vermogensverlies volgt I²R: hetzelfde voorbeeld met 40 A dissipeert 40² × 0,065 = 104 W als warmte in de pack in plaats van in de motor. Een grote spanningsval laat ook de BMS-onderspanningbeveiliging eerder ingrijpen dan de resterende capaciteit zou doen vermoeden, wat zich uit als minder bereik bij agressief accelereren. Houd er rekening mee dat de celweerstand geen vaste waarde is — hij stijgt met veroudering en kou — dus het loont de moeite opnieuw te rekenen met een gemeten RI-waarde in plaats van alleen de datasheetwaarde van een nieuwe cel te gebruiken.